Semolina Halva (Helva)

Tags

, ,

It is possible to find many different types of helva (halva, halvah) in Turkey and you cannot just say it is a simple helva as each different helva has a different ritual.

As some are eaten on breakfast, some might be eaten as dessert after a fish dish or as just a snack or it is prepared with holy purposes.

The tradition I grown up helva is for holly days or after a death. Yes, it doesn’t sound very cheerful but it is believed that during the stirring the helva, the all house covered by amazing fried floor with butter smell. So, it is kind of memorising the person passed away and the helva is shared with neighbours. I think it is a good way of farewell. My mum used to make one during the holy days and it makes me to remember my childhood not only with the memories but also with smells and tastes.

The semolina helva (irmik helvasi in Turkish) is just very easy, yummy snack you can enjoy anytime accompanied by cup of tea or coffee.

Ingredients:

  • 125 gr unsalted butter
  • 2 cups semolina
  • 2 cups water
  • 8 tbs muscovado sugar ( you can swap with normal sugar or honey instead of muscovado)
  • 1.5 cup milk
  • 1 cup pine nut (2 tbsp more decoration)

Recipe

  • Before starting, mix the water and sugar in a pot, leave to simmer and heat the milk in a different pot.
  • On the pan, melt the butter and stir 5 minutes the pine nuts and then add the semolina and stir during 10-15 minutes under medium heat. The trick here is to stir it very well. If you stop stirring it may be burnt easily. So, just stir it very well.
  • Then, make the heat low and add simmered water & sugar mixture slowly.  Be careful at this stage, as pan is very hot, when the water is added it will splash around and steam may burn your hand. Just be careful and add slowly. When water is finished it is time to add the milk slowly and keep stirring until it gets a golden texture.
  • Last step will be putting the lid of the pan and leaving it to have a rest. After that you can shape it as you wish. I fry 2 tbsp pine nut in a small pan to decorate it.

Tips: I would recommend to eat with vanilla ice cream or clotted cream, raspberry jam.

Enjoy.

48854E62-2596-42AD-B885-DB9F6DD4E601

2994F80E-CC24-4EA6-B7E0-EF86EF17501E

D9F02E9B-40F0-4DD9-AC20-A12CD465C01D

 

 

 

 

 

Las Gemas al Borde del Cuerno de Oro

Tags

, , , ,

Somos la gente de Estambul, los Estambuleños, y estamos enamoradas de nuestra ciudad. Pero no sólo enamoradas sino también orgullosas. También estamos de acuerdos de que vivir Estambul es caminar todas las calles, paso y paso, disfrutando, viviendo y recordando todas las memorias ya se habían pasado en todas las piedras.

Mi rota amorosa empieza en Haskoy (el pueblo bonito), en Cuerno de Oro. Haskoy es el barrio en el que nací, crecí y viví todos los sentimientos que se pueden vivirles en una vida. Haskoy no solo ha sido mi hogar, sino también fue un hogar para un parte de los judíos de origen hispánico que se habían expulsados por los Reyes Católicos en 1492. Haskoy es “una perla olvidada en Cuerno de Oro”.

Primero, quiero ver el museo de Rahmi Koç que está al borde de Cuerno de Oro. El museo inauguró en 1994 y es posible ver muchas obras de la industria, historia y tecnología. Lo que más interesante es su cafetería que está al borde del mar Cuerno de Oro. Paso unas horas allí y tomo un té turco en la cafetería. Si tengo suerte, disfruto con el sol y miro a los barcos bailando encima del mar azul.

Entonces sigo continuando en mi ruta en la línea del mar y cojo un autobús enfrente del museo para ir a Sishane, porque no quiero continuar mi ruta sin ver la Torre de Galata (Torre de Cristo). El autobús me lleva hasta Sishane en diez minutos y camino hacia a la torre y me tarda casi diez minutos más. Quiero subir todas las escaleras y llego hasta el top más a menos en 15 minutos. Me quedo de piedra con la belleza. No quiero que el tiempo adelante. No me importa nada en este momento, sólo pensando en cuántos amores se habían vivido aquí, cuántos poemas se habían escrito sobre esta maravilla o cuántos pintores habían creado sus obras maestras.

Me interesa mucho de la historia de la torre: se construyó en 528 como una torre de faro, pero se había reconstruido en 1348 como la expansión de la colonia genovesa de Constantinopla. Es una de las torres más antiguas del mundo y cuando se había reconstruido en 1348 se convirtió en el edificio más grande de la ciudad de su época. Según al libro Seyahatname de viajero otomano Evliya Celebi, Hazerfan Ahmet Celebi trató de volar desde la torre con alas artificiales de madera hasta Uskudar, a la parte asiática. Todavía eso se discute si es una leyenda o de verdad, Pero no me importa nada, me gusta oír las leyendas sobre esta belleza.

SONY DSC

La vista del Torre Galata

Hoy, hay un restaurant en la torre, pero prefiero que se guarden la estructura original sin los toques modernos. De todas modas, quiero pasar todo el tiempo allí, pero me siento que tengo hambre. Quiero aprobar la comida de la calle y por eso bajo de la torre y camino a Eminonu a traves de Karakoy y el puente Galata.

Mientras caminando a Karakoy no puedo parar de entrar a las tiendas pequeñas. Siempre encuentro algo muy interesante. Por eso me tarda quince minutos de llegar a Karakoy.

SONY DSC

Las tiendas interesanted alrededor del Torre Galata

Cuando llego al puente Galata, miro a los pescadores y pienso que eso tendría que ser la cosa más pacífica del mundo, tengo que hacerlo un día.

SONY DSC

El puente de Galata

Finalmente llego a Eminonu y encuentro mi camino oleando el olor delicioso. Cojo un bocadillo con pescado y lo como mirando al barrio antigua.

coskun_hilal_el_barco_de_pescado_eminonu

El barco del pescado

Sigo caminando a través de Sirkeci saludando la mezquita de Yeni. Es una de mezquitas que lleva mucha harmonía con la silueta de la ciudad. También es una de modelos más bonitas de la arquitectura turca durante de la época otomana.

Sigo el camino de tranvía y paso el parque Gulhane pero no me apetece entrarlo. No me da el mismo sentimiento de mi infancia y por eso sigo caminando hasta mi amor Santa Sofía en la plaza de Sultanahmet. Me queda de piedra otra vez: me siendo como si lo hubiera visto por la primera vez en mi vida. Sigo mirándola y pensando cómo había sido un testigo a pesar de tantos jaleos que habían ocurrido en estas tierras.

Santa Sofía, se construyó entre los años 532-537 por emperador bizantino Justiniano I como una iglesia, pero después de la conquista de Constantinopla por Sultán Mehmet se convirtió en una mezquita. Después de la secularización de Turquía se convirtió en un museo en 1935. Todavía se puede ver la combinación de las religiones diferentes en el edificio, es decir, muchas partes de la arquitectura islámica se había añadido al edificio, pero lo peor parte es los más bellos mosaicos del arte bizantino fueron enlucidos. Sea lo que sea, me da mucha tristeza para ver que se había dañado a esta joya y ver la gente soñando convertirlo en una mezquita otra vez. No dejamos que descanse en paz y brille en la ciudad con su gloria, sea como sea, en la plaza de Sultanahmet.

coskun_hilal_santa_sofia_sultanahmet

Santa Sofia

Salgo del museo con mucha emoción y visito la otra joya del barrio: La Mezquita Azul, como los turcos lo saben “La Mezquita de Sultán Ahmed”. Esta mezquita fue la única mezquita con seis alminares en la ciudad hasta 2016, la mezquita de Camlica se inauguró en este año como la mezquita más grande en la historia de república turca.

La Mezquita Azul literalmente es una joya por más de 20.000 azulejos de cerámica hechos a mano y están cubiertos interior de la mezquita con más de cincuenta diseños diferentes tulipanes. La reunión de la luz y los azulejos se crean un ambiente pacífico y místico. También la combinación de la inspiración de su vecina Santa Sofía con la arquitectura islámica le pone una gloria impresionante.

coskun_hilal_mezquita_azul_sultanahmet

Mezquita Azul

Después de pasar tiempo en La Mezquita Azul, me siento un poco cansada y me apetezco comer un dulce. Camino hacia al Edebiyat Kiraathanesi. Kiraathane significa un sitio tipo de cafetería en el que se puede tomar una bebida y se puede leer los periódicos y las revistas. Pero en la cultura turca, se usa un sitio a donde los hombres van y toman una bebida (sin alcohol), charlan y juegan con barajas o backgammon. Pero hoy, sirve para todo el mundo como una cafería y sirven los dulces deliciosos. Después de comer dulce quiero beber un café turco, aunque no me gusta mucho. Porque lo sé que esta vez será diferente y lo sé que se prepara lo mejor café turco del mundo en Corlulu Ali Pasa Medresesi en Beyazit. Medrese es la escuela en la historia de islam. Corlulu Ali Pasa Medresesi se construyó en los 1700. Tiene un ambiente masculino, la mayoría de los hombres fuman las pipas de agua, pero me gustan sólo el ambiente místico y el café turco.

coskun_hilal_corlulu_ali_pasa_medresesi_beyazit

Çorlulu Ali Paşa Medresesi

Descanso aquí pensando en mi día estupendo, llevando el orgullo de ser un Estambuleña. Quiero coger un tranvía para ir a Karakoy y continuar a mi paseo hacía Kadikoy pero me siento muy cansada, lo dejo por el día que viene. Lentamente sorbo mi café y despidiendo de la belleza de mi ciudad como le había despedido el cautivo Madrigal de Cervantes, en su obra La gran sultana doña Catalina de Oviedo :

“¡Adiós, Constantinopla famosísima!

¡Pera y Permas, adiós! ¡Adiós, escala,

Chifutí y aun Guedí! ¡Adiós, hermoso

jardín de Visitax! ¡Adiós, gran templo

que de Santa Sofía sois llamado,

puesto que ya servís de gran mezquita!

¡Tarazanas, adiós, que os lleve el diablo,

porque podéis al agua cada día

echar una galera fabricada

desde la quilla al tope de la gavía.”

Haydi Gel Yiyelim

Tags

, , ,

Londra’nın en çok sevdiğim ve doyamadığım yönlerinden birisi de her zaman dediğim gibi tüm dünya mutfağının elinin altında ve uygun fiyatta olması. Hatta sterlin ile hesap ödememize rağman uygun fiyatlı diyorum zira birkaç ay önce İstanbul’a gittiğimde fiyatların ne kadar uçtuğunu bizzat gördüm. Londra ile yarışır seviyedeydi.

Hal böyle olunca Londra’ya taşındıktan sonra bu erişilebilir dünya mutfağının tadını çıkarmamak olmazdı. Çin, Japon, Vietnam, Hint, Kore, etc. hepsi birbirinden güzel ve şimdiden farklı mutfaklardan en az bir iki restaurant favori listemize girdi bile. Arkadaşlarımız geldiğinde ya da kendimizi şımartmak istediğimizde gidebileceğimiz birkaç favori restaurant.

Tayyabs favori Hint restaurantlarımın başında gelir. Bölgede birkaç farklı restaurant daha denememize rağmen Tayyabs’da ailecek hemfikir olduk. Sebebi çok süper servis, çok ucuz fiyatlar diyeceğimi sanıyorsanız hiçbiri. Hatta tam tersi, alttan almanız gereken garsonlar ve ortalama fiyatlar. Kendinizi aile kebap salonunda hissedebilirsiniz. Kalabalık, çılgınca yemek yiyen insanlar. Benim sevdiğim yanı, hem yemekler çok lezzetli hem de şöyle kebap solunda kendinizi bırakırsınız, elle ete girişirsiniz ya öyle rahat bir ortam ve evet süper baharatlı, enfes tabaklar. Hatta tatlı menüsünü de denemenizi tavsiye ederim. Çok enteresan tatlar olduğu kesin.

En güzel yanlarında birisi de birçok restaurantta olduğu gibi burada da kendi içkini dışarıdan alıp restaurantta içebiliyorsun. BYOB (bring your own  booze) restaurantlar alkol lisansları olmadığı için içeceğinizi getirmenize izin veriyorlar. Böylece restaurantta bir bardağa ödeyeceğin fiyatla bir şişe güzel bir şarap alabiliyorsun. Hatta Tesco 5-6 dakika yürüme mesafesinde olması büyük avantaj.

En sevdiğim yemeğe gelince; Karahi Gosht – kuzu etinden yapılmış güzel baharatlı, soslu tabak ya da bunun tavuklusu, birbirinden lezzetli naan dedikleri ekmekleri, özellikle sarımsaklısı, vejeteryanlarda chana masala dedikleri baharatlı nohut, tatlılardan Gulab jamun, kemalpaşamsı bir tatlı, kheer sütlaçımsı pirinçli puding. Bunun yanısıra güzel kebapları da mevcut ama ben daha tencere yemeğimsi tarzı yemekleri tercih ediyorum.

3 kişi tıka-basa doyarak restauranttan çıkabiliyorsunuz. Bu fiyata mesela aldığınız bir şişe şarap da dahil.  İstanbul’da dışarı çıkanların fiyatın ne kadar makul olduğunu anladığını düşünüyorum. Bizim durumumuzda Whitechapel’de, Doğu Londra’nın (East End) kalbinde dostlarınızla güzel yiyip içiyor, hoş sohbetler yapıyorsunuz.

Kısacası ne demiş yazar; Londra’dan yorulan hayattan yorulmuştur.

İlgilenenlere; Tayyabs

Fiesta de Omelette

If you’re breakfast lover like me I am sure omelette would be apple of your eyes. I think, I can eat omelette any time of the day: for breakfast, for lunch, for dinner.. So, I want to share couple of my favourite recipes on my recipe book.

Simple omelette for 2 people

Ingredients

  • Eggs (4)
  • Any vegetable you wish ( leak,spring onion, bell pepper), mushroom or ham
  • Butter (1/2 tsp)
  • 2 tbsp milk
  • Salt
  • Pepper, mint, chili (if you like)

Recipe

Put the butter into the pan and let it melt and then add vegetable, or meat or mushrooms and fry them for 3-4 minutes.

Whisk the eggs on a bowl, put the salt, the milk and spices and whisk more. Add the fried vegetables or the meat into whisked eggs and pour the mixture into the pan. If butter is required before pouring the egg mixture, add little bit more butter and let it to be cooked slowly. When it is not loose any more, you can turn the other side.

If you cook plain omelette, when the other side of them omelette is about to cook, you can put cheese on the half side of the omelette and close it with the other half or you can just grate cheese when it is cooked or add it when you mix the vegetables with eggs. This depends on how you like it.

I love any omelette, mostly vegetarian, and eating with lots of salad.

A good breakfast is very good way to start a sterling day.

As I always mention, “breakfast should be related to happines”. This is why in my family Sunday breakfasts are extremely holy.

Enjoy your omelette.

Leak omelet

Leak omelette

Plain omelet with honey

Plain omelette with honey

Of course Spanish omelet, Tortilla de patata

Of course Spanish omelette, Tortilla de patata. Note: no milk on recipe

Another leak omelet, but also super yummy with spring onion

Another leak omelette, but also super yummy with spring onion

Cheese omelet (feta)

Cheese omelette (feta)

Cheese omelet (cheddar)

Cheese omelette (cheddar)

Tuna omelet

Tuna omelette

Cheese omlet with chorizo

Cheese omelette with chorizo

Bir Londoner Tarzı Kolay Oluşmuyor!

Tags

, , ,

Hiçbir zaman her şeyi renk uyumu içinde olan bir insan olmamışımdır. Nerede zıt renkler var, onlar üzerimdedir ve rengarek çiçekler, takılar, aksesuarlar hep favorim olmuştur.

Ama konu alışverişe gelince benim için işkence başlar. Eğer alışveriş yapacaksam cidden o alışveriş modum olmalıdır ve zaten bu konuda o kadar muhafazakarımdır ki, ya da tembel, belirli başlı markalar dışında pek dolaşmam.

Londra’ya geldiğimde benim için en büyük keşiflerden birisi Retro/ Vintage mağazalar oldu. Özellikle Doğu Londra’da birçok köşede görebileceğiniz vintage shoplar ne yalan söyleyeyim insanın aklını başından alıyor.

Her şeyi yepyeni kullanmaya, gidip tonlarca para bayılmaya alışkın bir kültürden geldiğim için Londra’daki insanların hem tarz, hem de ucuz giyinebildiğini görmek benim için ayrıca bir mutluluk kaynağı oldu. Türkiye’de insanlar aldıkları şeylerin pahalılığı ile övünürken, Londra’da tam tersi, ucuz bir şey bulursa birisi hemen bilgi arkadaş gruplarında yayılır ve o mağazanın önünde Vintage ekibi anında kuyruğu oluşturur, pahalı bir şey aldığında kimse kimsenin gözüne sokmaz. Özellikle öğrencilik yıllarımda Avrupa’ya seyahat ettiğimde insanların ikinci el mağazalardan alışveriş yaptığını görünce hem çok şaşırmış, hem de çook havalı bulmuştum. Şu an ise Doğu Londra’da, birbirinden güzel, rengarenk retro-vintage mağazaların kalbindeyim. Doğu Londra’ya tarzını veren bu güzel mağazalar olsa gerek.Herkesin bütçesine, tarzına göre mutlaka bulabileceği bir şeyler var. Eğer 70ler-80ler tarzı yapmak istiyorsanız birbirinden güzel retro mağazalar bulabilir ya da ünlü tasarımcılara merakınız varsa çok pahalı tasarımlarını mahalle arasındaki bir “sample sales” da bulabilirsiniz. 2000 poundluk bir tasarım ayakkabıyı, 10 pounda yaklamanız olasılıklar dahilindedir. Tabiki bunu bulurken de nankör olmaya da gerek yok. Temiz ve kullanılmış olması makuldür deyip geçiyoruz. Yoksa ay sonunu değil, bir sonraki haftayı bile göremeyebiliriz.Geçen kış bu doğrultuda mahallemdeki bir retro mağazada çok güzel bir garrage salesa katıldım ve geç kalmış olmama rağmen o kadar güzel parçalara denk geldim ki, bir sonrakini açıkcası iple çekiyorum.Mağazada her şey 5-8-10 pound gibi belirli ücret aralığında önceden belirlenmiş ve aldığınız her ürünün fiyatı sabitti. En güzel kısmı, içeride öyle güzel bir atmosfer vardı ki, adete kendimi favori mekanlarımdan birisinde, partide zannettim. Sonradan fark ettik ki, sırf o güne özel DJ vardı mağazada ve 70ler-80ler müzikleri ile alışverişimizi adeta bir şölene dönüştürdüler. İlk kez bir alışveriş bitmesin istedim ve bir sonraki garrage salesı şimdiden dört gözle bekler oldum.Meraklıları için: Vintage: Beyond Retro/ DalstonLuxury sample sales: The Box Hackney

Londra’da iftariyelik

Tags

,

Londra’da beni benden alan en büyük özellik etnik çeşitliliktir herhalde. Özellikle Doğu Londra’ya geldiğimde “ohh be eve geldik” diyerek derin bir nefes alıyorum ve kendimi Doğu Londra’nın renklerine bırakıyorum. Kadın-erkek insanların kendine has tarzları, sanatsal giyimleri, özenli yapılmış saçları, kısacası Doğu Londra’yı eşsiz kılan en büyük özelliklerinden birisi; renkleri.

Diğer şehirlerde nasıldır bilmiyorum ama Londra’da istediğin her şey olabilirsin, her şeye inanabilirsin, istediğin şekilde yaşayabilirsin. Bu kadar farklı etnik çeşitliliğin bir arada, huzur içinde nasıl yaşayabildiğini benim gibi kendi ülkesinde daha az etnik çeşitliliğe rağmen, iç huzuru sağlayamamış yerlerden gelenler için anlamak çok zor. Ramazan ayını ilk kez yurtdışında geçirmiyorum ama ilk kez müslüman nüfusunun bu kadar fazla olduğu yabancı bir ülkede geçiriyorum ve bu da birçok anlamda gözlem yapmama imkan sağlıyor.

Bir tarafta müslüman nüfusunun ağırlıklı olduğu mahallelerdeki dindar yaşam tarzı, diğer tarafta müslüman olmayanların da aynı mahallede kendi inanışlarına göre benimsedikleri yaşam tarzı. Bunları gördükten sonra geçen yıl Ramazan’da Istanbul’da en sorun yaşamadan, hayatımız tehlikeye girmeden, en iyi nerede bir şeyler yiyip içebiliriz diye geçirdiğimiz kıvranmalar geldi bir anda aklıma. Londra’da azıcık bir güneşi bile ziyan etmeyen insanlar kendini özgürce sokaklara atabiliyorken, biz de kendimizi AVM’lerdeki restaurantlarda saklıyorduk. Doğal anlamda belki en güzel coğrafyalardan birisine sahip olmamıza rağmen, elbirliğiyle coğrafyamızı kaos ortamına dönüştürmeyi başardık.

Bir tarafta Londra’nın verdiği özgür ve huzurlu ortamın tek bir saniyesini bile boşa geçirmeden tadını çıkarırken, bir tarafta da neden biz de bu ortamı kuramıyoruz diye sorgulamaktan insan kendini alamıyor.

Video’da White Chapel’de iftariyelik Bangladeş yemekleri satan bir restauranta uğruyoruz. Kadın-erkek, müslüman olan, olmayan herkes yemeğini alıyor, evinin yoluna koyuluyor. Kimse kimseye laf etmiyor, kötü söz söylemiyor. Oruçlu olduğu takatsizliklerinden belli olan garsonlar sabırla siparişleri hazırlıyorlar. Ramazan Londra’da akıp geçiyor.

 

Kahvaltı Canavarı

Tags

,

Kahvaltı deyince bizim için akan sular durur. Aslında her öğün ayrı bir önemli ama özellikle pazar kahvaltıları çok önemli. Artık yeni başlayacak bir haftaya enerji depolamak ve tatilin son anına kadar tadını çıkarmak önemli.

Londra kahvaltı konusunda çok geniş alternatif sunsa da, belirli başlı favori mekanlarımıza daha sık uğrarız. Ancak 100 çeşitin sergilendiği, açık büfe denilen konseptlerden ziyade küçük ve sevimli kafelerde, uzun saatlerce yapılan kahvaltılar kesinlikle tercih sebebim.

Camia Delicatessen, Church Street’de favori mekanlarımdan birisi. Ne zaman oraya gitsem aç gözlülükle her şeye saldırıp, tabakları bir güzelce sıyırıp ayrılıyorum.

Sucuklu, mantarlı omletli, bol salatalı menüleri, kendinizin seçip oluşturabileceğiniz tostlar, focacialar, kekler derken insan ne yiyeceğini şaşırıyor. Güleryüz ve samimi ortam da cabası. Fiyatlar da çok hesaplı. 2 kişi 15 pounda enfes bir kahvaltı ile tıka basa doyma garantili.

Adress: 53 Stoke Newington Church St., N16 0AR

Let’s speak in English

Tags

İş arama ve mülakat maceralarımı yazsam, Londra’dan İstanbul’a yol olur herhalde. Bu konuda yalnız olmadığımın da farkındayım. Özellikle de benim gibi asi ve muhalefet bir kişiyseniz şimdiden tahmin edebiliyorum başınıza gelenleri.

İstanbul’da, yine benim gibi, Anadolu’da bir üniversiteden, herhangi bir bölümden mezun olmuş biri için ortam tam bir kurtlar sofrasıdır. CV’nizde Boğaziçi, İtü göremeyen “ik”cıların yüzü düşer, bir şekilde görüşmeye çağrıldıysanız bile “biz sizi ararızdan” sonra bir daha sizi aramazlar. En azından yaptığı işte iddialı biri olarak benim tecrübelerim bu yöndedir.En acı tarafı da, sizden çok daha kötü İngilizce konuşan, tabiri caizse İngilizce’yi yara yara konuşarak sizinle mülakat yapan ik’cılarla muhatap olmak zorunda kalırsınız. Size üst perdeden bakmaya çalışırlar..

Ama maalesef kafayı biraz sınır ötesinden çıkarınca işlerin her yerde aynı yürümediğini gördüm, özellikle Londra’da.Bir kere ne yaparsanız yapın Londra Şampiyonlar Ligi. Yani, eğer çöp de topluyorsanız eğer o işi layığı ile yapmıyorsanız hiçbir şansınız yok. Kısacası, sırf patronun çeşitli kuşaklardan akrabası olduğunuz, okuma yazma bildiğiniz ve çok iyi de dedikodu yapabildiğiniz için bir yerlere gelebilmeniz çok zor. CV’nizdeki o içi boş titleların da bir anlamı yok. İşi gerçekten bildiğinizi, bildiğinizi de teknik anlamda ispatlamanız lazım. Yani evet exceli biliyorum demeniz yetmiyor. Biliyorsanız makro mu, düşeyara mı, pivot mu neyi ne kadar kullanabildiğinizi göstermeniz gerekiyor.

Tamam, teknik anlamda ispatladınız kendinizi diyelim, işin bir de sosyal tarafı var. Birçok iş veren sosyal ekibe uygun olup olmadığınızı da göz önünde bulunduruyor. Mülakat yapıp, kişiyi işe almayan arkadaşıma neden diye sorduğumda “ekibe uyum sağlayamayacağını düşündüm” cevabını almışlığım var. O nedenle, teknik becerilerin yanında sosyal becerilerin de önemli olduğunu söyleyebilirim.

İstanbul’da bir iş görüşmesinde neden İspanyolca bildiğim eleştirilirken, Londra’da hiç kullanmayacak bile olsam her konuştuğum bir dilin avantaj olduğunun farkındayım. Özellikle İngiltere – Türkiye arasındaki ticaret hacmini düşündüğümüzde Türkçe konuştuğum için gözleri parlayan müdürün olduğunu bilmek çok güzel bir his. O nedenle İstanbul’da kendinizi değersiz hissettiren ik’cılardan sonra Londra’daki ik’cılarla çalışmak benim için bambaşka bir tecrübe oldu. Bir tarafta “biz sizi ararız” deyip, güncellemeyi geçtim asla aramayan ik’cılar, diğer tarafta, işin ilk günü iyi şanslar dilemek için arayan, işe yerleştikten sonra mutlu muyum değil miyim diye kahve içmeye davet eden ik’cılar.

Kimseyi övme ya da yerme amacı gütmüyorum ama maalesef yaşanan tecrübeler bu şekilde ve insanı bir şekilde açıklama ihtiyacı hissettiriyor ve sorguluyorsun: biz neden böyleyiz?

Kısacası, çıta çok yüksek, kafa çok farklı bir kafa ve hayat Londra’da tüm zorluklarına rağmen çok güzel.

Not:Aşağıdaki mesaj, vizemin bitmesine 2 hafta kala bulduğum işi haber eden sevgili ik’cımın mesajı. O kadar heyecanlanmış ki, Türkiye’de tatilde olduğum için whatsapp’tan mesaj atmış.

Olaylara karışma!!!

Tags

Hepimizin biraz bela çeker yönü vardır herhalde..Ama bazılarımızın biraz daha fazladır bu özelliği. Sık sık çevremizden duyarız bu uyarıyı: “olaylara karışma”. Özellikle de ailelerimizden. Hele hele de gözlerinden uzakta, gurbet denilebilecek bir uzaklıktaysak, bu endişe daha da fazladır.

Ama millet olarak en küçük bir aktivitede bile bir olayın patlak vermesine alışkın olduğumuz için, bir gösteri, bir yürüyüş gibi bir etkinliğe katılınca akla gelen ilk soru olur bu: olaylara mı karıştın?

Halbuki İstanbul’da geçen olaysız bir yaşamdan sonra sanırım Londra akla gelecek en son yerdir olaylara karışmak için.

Benim için Londra, sürprizlerle dolu bir yer, adete harikalar diyarı oldu bu yüzden.

Bir anda kendinizi aklınıza hayalinize gelmeyecek bir organizasyonda, bir arkadaş ortamında aklınıza gelmeyecek bir insanla tanışmış bir şekilde bulabilirsiniz. Ortahalli bir restaurantta, Londra belediye başkanı ile yemek yiyor ve etrafta koruma ordusunun olmadığı, gayet sakin ve huzurlu bir ortamın olduğunu görebilirsiniz. Herhalde gürültülü İstanbul yaşamından sonra en çok anılan klişelerden birisi de budur Londra’ya gelenlerde. İşte yine günlerden bir gündü, otobüse binmişiz, haldır haldır müze gezilerimizi yapıyoruz. Bir anda büyük bir etkinliğin ortasında buluverdik kendimizi. E tabi serde merak da olunca hemen koşuverdik olay mahalline. Ne görelim bir de, NHS (Ulusal Sağlık Sistemi) ‘nin özelleştirşmesine ve kaynak fonunun azaltılmasına tepki amaçlı bir eylem yapılıyor. Sosyalist damarlarımız hemen harekete geçti ve tüm yağmura, soğuğa rağmen kendimizi eylemci yoldaşlarımızın yanında bulduk.Olaylara karıştık mı peki?Barış, huzur, saygı ortamında sloganlar atıldı, konuşmalar yapıldı ve itme kakma olmadan evlere dağınıldı. Sanırım İstanbul’da en çok özlediğim şeylerden birisi buydu. Huzur.

Christmas Bakery

Tags

, ,

I love important days, because it means, I can cook or bake something out of my routine life.

As I bake since a long time, baking a cake makes me to feel the easiest but the yummiest thing can go out from my kitchen. I do love home made food as I can control how much sugar, what kind of butter I can put into and in terms of my healthy alimentation habit I can create the best one.

So, this time I baked a cake that naturally come out of me.

Prep. 10 min, baking 40 min.

Ingredients

  • 2 eggs,
  • ¾ cup sugar,
  • ¼ cup olive oil
  • 4 tbsp. greek yoghurt (or one cup milk),
  • 1 tsp. cinnamon,
  • 1 tsp. nutmeg
  • 1 tsp. lemon zest,
  • ¾ cup chopped walnut (I prefer to chop on big pieces)
  • ½ tsp. vanillin extract
  • 10 pieces chocolate bars
  • 1 tsp. baking powder
  • 8-10 tbsp. flour

Recipe:

Whisk the eggs well and add sugar and whisk more. Add olive oil, greek yoghurt, cinnamon, nutmeg, lemon zest, walnut and vanillin extract.

Mix them very well and add the flour slowly and then put the baking powder into flour and mix them together.

I prefer to have a tough cake dough, so I can feel very intensive taste.

When the mixture is ready pour the half of the mixture, put the chocolate bars and add the rest of the mixture.

Bake it 35-40 min on 180oC.

Bon apetit.

FullSizeRenderFullSizeRender(1)FullSizeRender(2)